"ลอนดอน ปี 194เ"
มันชื่ออะไร
- พี่หมี - หนูดูแลมันเหรอ
ระวังอย่าให้มันตกใจ
ไม่รู้คุณทำได้ไง
ไม่รู้กี่คืนมาแล้ว ที่เธอยิ้มอย่างเดียว
เราก็ต้องยิ้มนี่คะ
อย่าถอดออกอีกนะ
- อรุณสวัสดิ์ครูใหญ่ - อรุณสวัสดิ์เด็กๆ
- อรุณสวัสดิ์ ครูพาร์กิ้นส์ - คุณมาสาย
ขอโทษค่ะ ถนนโดนระเบิดเมื่อคืน
ขึ้นรถไฟเลยไหมคะ
- เรารอเอ็ดเวิร์ด ลี - นึกว่าเขาจะอยู่
บ้านเขาถูกระเบิด
พ่อแม่ตายหมดแล้ว
นั่นไงมาละ
- สวัสดี - อรุณสวัสดิ์
ขอบคุณที่พาเขามาสถานี
เราช่วยเท่าที่ทำได้
เอ็ดเวิร์ด ครูเสียใจด้วยจริงๆ
เธอจะไปกับพวกเรา ที่นี่อันตราย
เขาไม่พูดสักคำตั้งแต่
ได้เวลาแล้ว
- ไปดีมาดี - ขอบคุณ
หวูดเป่าเรียกแล้ว ทุกคนขึ้นรถ
ขอบคุณค่ะ
ตามกันมา อย่าชักช้า
เลิกเล่นป้ายด้วย
ขอบคุณค่ะ
เท้าลงจากที่นั่ง อัลฟี่
คุณเริ่มตั้งแต่อายุน้อย
- อะไรนะคะ - คุณมีลูก 4 คน
- ไม่ใช่ลูกฉัน - ลักพาตัวเด็กเหรอ
อพยพน่ะค่ะ
พ่อแม่ไปจากลอนดอนไม่ได้ ไม่มีญาติ
เราจะพาไปอยู่บ้านในชนบท
คุณจะไปไหน
ถ้านี่เป็นการสอบสวน คุณน่าจะบอกชื่อคุณ
ผมเรืออากาศโทเบิร์นสโตว์ เรียกผมแฮร์รี่ได้
ฉันอีฟ
คุณเรียกมิสพาร์กิ้นส์ได้
ยินดีที่ได้พบคุณ มิสพาร์กิ้นส์
คุณควรยินดี
เรากำลังจะไปไครย์ธิน กิฟฟอร์ด
เหรอครับ ผมก็ไป
เหรอคะ คุณไปทำอะไรเหรอ
ผมเป็นนักบิน
พูดกันอย่างนี้ทุกคน
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ
ไม่เป็นไร
- ขอบคุณ - มีเอกลักษณ์จริงๆ
เอาล่ะขึ้นไปเลย
คุณฮ็อกก์ หมอโรดส์ บอร์ดการศึกษา
- ขอโทษที่ให้รอ - ไม่ต้องเกรงใจ
- ทุกอย่างยุ่งไปหมด - ขอบคุณ
ยินดีที่รู้จัก ผมจะไปหาถ้าทำได้
- เรียกอีฟเถอะค่ะ - มาเร็ว
หมอโรดส์รอนานแล้ว ลาก่อน
- อะไรน่ะ - บ้าจริง
- ทุกคนอยู่ใกล้กันไว้ - คนหายไปไหนหมด
- อะไหล่อยู่ข้างหลัง - ฉันจะช่วยคุณ
- นั่นอะไร - มันมองเราทำไม
ตัวมันติด
แย่เลย
อยู่กันที่รถนะ
- จอยซ์ ดูเด็กๆ ด้วย - ปล่อยมันไว้นั่นล่ะ
หวัดดี
หวัดดีค่ะ
หวัดดี
ตายวันอาทิตย์ พบเห็นวันจันทร์
- ใครรายต่อไป ต้องเป็นแก - คุณเป็นอะไรไหม
ตายวันอาทิตย์ เห็นวันจันทร์
ใครรายต่อไป ต้องเป็นแก
ไม่มอง เราต้องไม่มอง
โทษค่ะ ไม่เป็นไรนะคะ
เราต้องไม่มอง ไม่มอง เราต้องไม่มอง
ขอโทษค่ะ
ผ่านบึงโคลนความชื้นขึ้นเร็ว
เปิดไฟหน้าไม่ได้เหรอ
เราต้องใช้ความมืดกำบัง
จะขับตกถนนได้
เราเสี่ยงโดนเยอรมันทิ้งระเบิด
ถ้ามันทิ้งระเบิดในเมืองไม่หมด
มันก็เอามาทิ้งขากลับ
มีใครอยู่บนเกาะนี้อีกไหม
ไม่ เกาะร้าง ไม่มีคนอยู่หลายปีแล้ว
ที่นี่ล่ะบ้านอีลมาร์ช
ห้องนอนเด็กๆ
- คนอื่นไปไหนกันหมด - คนอื่นเหรอ
ใช่ คนอื่นๆ คนจากโรงเรียนอื่น
จะมากันสัปดาห์หน้า คุณมากลุ่มแรก
- คุณจะให้เราอยู่สภาพนี้เหรอ - ของในบ้านใช้งานได้
มันเป็นบ้านร้าง หมอโรดส์
สามีฉันทหารเป็นพันเอกในกองทัพ
เขาไม่ให้ลูกน้องอยู่บ้านนี้ด้วยซ้ำ
อย่าว่าแต่เด็กเล็กๆ
ครับ บ้านถูกทิ้งร้างนาน อยู่ไปเดี๋ยวก็ดีเอง
- พูดแค่นี้ไม่พอ - เรามีแค่นี้ คุณนายฮ็อกก์
มาเถอะเด็กๆ เอาของออก
- ดูรอบบ้านก่อน - รื้อกระเป๋าก่อน
- แต่... - เราต้องนอนที่..
หยุดพูด
คุณพาร์กิ้นส์ ตามหมอโรดส์ไปดูรอบบ้าน
- ฉันสั่งการเด็กๆ เอง - ค่ะครูใหญ่
เร็วๆ รีบจัดเตียงซะ
ตรงนั้นเป็นห้องครัว ห้องกินข้าวอยู่ด้านหลัง
- คุณเป็นหมอด้านไหน - ทั่วไป เกษียณแล้ว
คุณเป็นบอร์ดการศึกษาเหรอ
คุมสัญญาณเตือนภัยด้วย ช่วยกันคนละไม้ละมือ
ห้องเรียน-ขวา ห้องสมุด-ซ้าย
ที่นี่ยังไม่ได้ติดไฟ เรามีเทียนกับตะเกียงน้ำมันเหลือใช้
สองห้องนี้เป็นห้องนอนคุณ
ที่เหลือล็อกไว้รอคนใหม่
ห้องนั้นเหรอ
มันน่าจะล็อกสิ
เหมือนจะเป็นห้องเด็กนะ
อากาศในนี้เย็นๆ
ฮีทเตอร์มีที่ชั้นล่าง ไม่มีที่ส่วนกลาง
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
มันรู้สึก..
ไม่รู้สิ เศร้า
ห้องไม่เศร้า คุณพาร์กินส์ คนเท่านั้น
มาเถอะ
คุณจะหาช่างมาซ่อมได้เมื่อไหร่
ใครล่ะ คุณพาร์กิ้นส์
ค่ะ เราจะอยู่กันให้ได้
ผมขอตัวก่อน
เตียงนอนของลูกทั้ง 4 มุม
เทพทั้ง 4 ทรงช่วยคุ้ม
หนึ่งคอยดู หนึ่งคอยเฝ้า สองผดุงจิตวิญญาณ
ลูกจะเข้านอน ขอพระเจ้า ถนอมวิญญาณลูก
หากว่าลูกควรตายก่อนตื่น ขอพระเจ้ารับวิญญาณลูกไป
- อาเมน - อาเมน
เอาล่ะเด็กๆ ขึ้นเตียงนอน
ฝันดีจ้ะ
ดีมาก
อย่างนั้นล่ะ ฝันดีนะ
เด็กดี
นั่นรูปแม่หนูเหรอ
ดีมาก
สัญญาสิว่าเธอจะหลับสบาย ไม่ฝันร้าย
รู้ไหมฝันร้ายคืออะไร
มันคือวิธีที่สมอง ได้ปลดปล่อย ความคิดไม่ดี
เมื่อเราฝันแล้ว มันก็หมดไป
"ไร้สาระ"
ไร้สาระเหรอ
"แม่สอนให้ต่อสู้ฝันร้าย ด้วยความคิดที่ดี"
ทำตามแม่สอนนะ รู้ไหม
เอาไปคุยพรุ่งนี้ได้ไหม เอ็ดเวิร์ด
ดึกแล้วมัวแต่คุยไม่ได้
- ไว้ใต้เตียงนะ - มาเถอะคุณพาร์กิ้นส์
เอ็ดเวิร์ด
- ไม่เป็นไรนะ - ปล่อยมือ
อย่างนั้นล่ะเด็กดี
เขาต้องเรียนรู้
คุณช่วยไปปิดเครื่องปั่นไฟ แล้วก็ล็อกบ้านด้วย
ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์
ฝันดีนะเด็กๆ
คุณเอาลูกฉันไปไหน
ฉันจะดูลูกฉัน
หวัดดี
"เธอปล่อยเขาตาย"
หวัดดี
ไปเล่นที่บึงทางนั้นกัน
หน้าเหมือนไม่ได้นอน
แปลกที่ค่ะ ฉันนอนไม่ค่อยหลับ
- เอ็ดเวิร์ดล่ะคะ - ข้างใน วาดรูป
คุณพาร์กิ้นส์ ปล่อยเขาเถอะ
เขาจะมาเอง เมื่อพร้อมจะมา
ฉันจะไปเตรียมการสอน
- เล่นอะไรกันน่ะ - โป้งแปะ เจมส์เป็น
วิ่งในบ้านไม่ดีนะ
- เอ็ดเวิร์ดอยู่ไหน - นั่งอยู่บนเตียงเขา
เจมส์ ครูนึกว่าเธอสนิทเอ็ดเวิร์ด
ครูรู้หลายอย่างเปลี่ยนไป แต่อยากให้เธอช่วยดูเขา
เวลาอย่างนี้เขาต้องการเพื่อนนะ
เข้าใจไหม โอเค
โอเค
มาเถอะเอ็ดเวิร์ด มาเล่นกันดีกว่า
นายไม่อยากมีเพื่อนเหรอ
นายต้องมีเพื่อน ครูบอก
ไม่เป็นไร
- ทอม - เขาจะได้คืน
- ถ้าเล่นเกมชนะ - เกมอะไร
เล่นซ่อนหา ปิดตาสิ
ปิดตา
หนึ่ง, สอง, สาม
สี่, ห้า, หก
ห้ามแอบดูนะ
เจ็ด, แปด
เก้า, สิบ, สิบเอ็ด, สิบสอง
สิบสาม, สิบสี่
สิบห้า, สิบหก, สิบเจ็ด
สิบแปด, สิบเก้า
ยี่สิบ
นายเป็น ตานายซ่อนแล้ว
หนึ่ง, สอง
- สาม, สี่ - ทอม ฉันว่าอย่า..
ห้า..
เรายังไม่พร้อมจะหานาย, สิบเอ็ด
สิบสอง, สิบสาม
สิบสี่, สิบห้า, สิบหก, สิบเจ็ด
สิบแปด, สิบเก้า
ยี่สิบ
- เรายังไม่ปล่อยนาย - มีอะไรกัน
เจมส์บังคับให้ผมทำ
- เธอล็อกประตู กุญแจอยู่ไหน - เปล่า
เธอต้องปลดล็อกก่อนจะปิดสิ
มันไม่ได้ล็อก
กุญแจอยู่ไหน เอ็ดเวิร์ดๆ ให้ครูเข้าไป
เอ็ดเวิร์ด
เราลงไปข้างล่างกันนะ
มาเถอะ
"ผมต้องดีกับเพื่อนร่วมชั้น"
ช่วยเปิดประตูที คุณพาร์กิ้นส์
หวัดดีค่ะ
ผมแค่แวะมาดู คุณอยู่เป็นไงบ้าง
ขอโทษ มาผิดเวลาเหรอ
เปล่า ไม่มีอะไร
ขอโทษ เข้ามาสิคะ
"เอารูปของฉันคืนมา"
คืนเขาไม่งั้นฉันฟ้องครู
ฉันจะฉีกทิ้ง
คุณจ่าจอมโหดเป็นไง
เดี๋ยวเธอได้ยิน
พันเอกน่ะ เมียทหาร
ผมไม่กลัว
ถึงแม้ยศเธอจะสูงกว่า
อยู่ที่นี่คุณจะคุมสติอยู่ได้ยังไง
ไม่รู้สิ อ่านหนังสือ
- ฟังดูน่าตื่นเต้น - มันทำให้ใจฉันไม่วอกแวก
- วอกแวกเรื่อง - ที่นี่มีอะไรบางอย่าง
แค่รู้สึกน่ะ
รู้ล่ะ พลังเหนือธรรมชาติ
จะบอกให้ผมคิดยังไง
ชาสักถ้วยไหม
งั้นคุณต้องบอกฉันเลย
ทำไมคุณยิ้มแบบนั้น
ฉันยิ้มแบบนี้ จะเปลี่ยนได้ไง
- ด้วยสงคราม - ด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง
คุณพาร์กิ้นส์
บ่ายนี้เรามีชั่วโมงสอนใช่ไหม
ใช่ค่ะ
ลานะ คุณพาร์กิ้นส์
เล่าเรื่องอะไรที่ตัวเองชอบก็ได้
ครอบครัว บ้าน ความทรงจำ สถานที่ห่างไกล
จ้ะจอยซ์
เราเขียนเกี่ยวกับคนที่เคยอยู่ที่..
ไม่ๆ ไม่เอาเรื่องนั้น
เอ็ดเวิร์ด เธอมากับครูสิ
เล่าสิ ว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนที่ถูกขังในห้อง
เธอเจอตุ๊กตาที่นั่นเหรอ
ไม่ต้องกลัว มีอะไรเล่ามาเลย
ได้โปรดเอ็ดเวิร์ด
"เธอบอกไม่ให้ผมเล่า"
ใคร ใครห้ามเธอไม่ให้เล่า
มันสำคัญมาก เธอต้องเล่าครูฟัง
ต้องเล่า นี่มันสำคัญมาก
"อย่ายุ่งกับเขา"
หล่อนให้เธอ บอกครูอย่างนี้เหรอ
ฉันว่ามันเห็นผี
- ผีเหรอ - นายเห็นผี ใช่ไหมเอ็ดเวิร์ด
- ผีไหน แม่นายเหรอ - น่าจะใช่
- อย่ายุ่งกับเขา - ทำไม เขาเป็นแฟนเธอรึไง
ฉันจะไปเล่าให้ครูฮ็อกก์ฟัง
อย่าแกล้งเขา เลิกทำนิสัยไม่ดี
- คุณอยู่ห้องนี้เหรอ - ครู่นึงแล้ว
ไม่ค่อยน่าอภิรมย์นะ
- ชาหน่อยไหม - ขอบคุณค่ะ
คุณดูเหมือนจะชอบ เจ้าหน้าที่เบิร์นสโตว์
ฉันจะระวังค่ะ ใครๆ ก็ว่านักบินเจ้าชู้
ฉันว่าเขา ไม่เป็นงั้นหรอก
ค่ะ ก็คงไม่เป็น
เห็นเขาแล้วนึกถึงสามีฉัน
มีบางอย่างในดวงตา
สามีคุณติดต่อมาบ้างไหม
เราเป็นข้าราชการมาตลอดชีวิต
เป็นครอบครัวทหาร ตอนนี้ก็ลูกชาย
- ฉันไม่รู้ว่าคุณมีลูกเล็ก - ก็ไม่เล็กแล้ว
ตั้งแต่วันที่อาสาไปรบ
มีรูปเก็บไว้ไหม
- ฉันจำหน้าตาลูกได้ - แต่คงคิดถึง
ฉันขอตัวก่อนนะ
ขอโทษนะ
คนมีวิธีจัดการปัญหาต่างกัน นี่วิธีของฉัน
พวกเขากลับมาหาคุณแน่ค่ะ
สามีฉันเคยล้อว่า
ฉันเป็นทหารแกร่งที่สุด ที่เขาเคยเจอ
เขาถนอมลูกน้องมากกว่าฉัน ถนอมนัยน์ตาอีก
ศัตรูร้ายกาจที่สุดของเรา คือตัวเอง
ความกลัว ความสงสัย
ความท้อแท้
มันคือสิ่งที่ทำลายเรา
ฝันดีนะ อีฟ หวังว่าคุณคงหลับดีขึ้น
เช่นกันค่ะ
ทอม
- เกิดอะไรขึ้น - ทอม
- เธออยู่ไหน
ทอมอยู่ไหน
ไม่รู้สิ ตอนยังไม่หลับก็เห็นเขาอยู่นะ
ทอม กลับมานี่ มันไม่ตลกนะ
แต่ฉันล็อกแล้วนะ
ทอม
จีน
ไม่นะ
เมื่อคืนเป็นอุบัติเหตุ แต่ครูรู้ว่าทุกคน..
รับมืออุบัติเหตุได้ดี เมื่ออยู่ที่บ้าน
แต่เธอต้องเข้าใจว่า
เราหนีมาที่นี่เพื่อความปลอดภัย
แต่การอยู่ชนบทห่างไกล
ที่นี่ก็ยังอันตราย
วันนี้ทุกคนอยู่ด้วยกันนะ แม้แต่เวลาเล่น
เข้าใจครูพูดไหม
ฉันจะเขียนบอกแม่เขา
ฉันแน่ใจว่าล็อกประตู
ฉันขอโทษ
ผมว่าขอโทษเท่าไหร่ก็ไม่พอ
ฉันว่าเรา ไม่ควรอยู่ที่นี่
ผมบอกคุณแล้ว ไม่มีที่อื่น
แต่มันไม่ปลอดภัย
เรามีหน้าที่ทำให้ปลอดภัย
- ขอโทษไม่ใช่แบบนั้น - งั้นคุณจะพูดอะไร
ไง
คุณแน่ใจเหรอว่า ที่นี่ไม่มีคนอื่น
- คุณหมายความว่าไง - ฉันเห็นใครบางคน
คุณได้คุยกับเขาไหม
ฉันพยายามตะโกนเรียก แต่เธอก็หายไป
คุณตาฝาดเห็นภาพหลอน
ไม่ใช่ภาพหลอน คุณไม่ฟังฉันพูดเลย
ไม่ คุณนั่นล่ะฟังผม
นี่ไม่ใช่ศพแรก.. ที่ผมดึงออกจากลวดหนาม
ผมเห็นสงครามครั้งสุดท้าย ผมเห็นสิ่งที่มันทำได้
คุณต้องเตรียมตัวสำหรับเรื่องนี้
เธออยู่นี่เอง เอ็ดเวิร์ด
กลับเข้าบ้านนะ
"เจนเนต ฮัมฟรีย์" "รำลึกถึง เนธานเนียล ดราโบลว์"
"2 สิงหาคม 1882 - ตุลาคม 1889"
"บุตรของอลิซ และชาร์ลส์ ดราโบลว์"
เดี๋ยว
กลับมา
เอาล่ะ
มีอะไรเหรอ
- ขอโทษ - ไม่เป็นไร
เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น แต่ไม่ใช่ความผิดคุณ
ฉันถือกุญแจ
ดอกเดียว มันต้องมีดอกอื่นอีก
เขาอาจเจอดอกที่ตกอยู่ในบ้าน
- หรือมีคนไขล็อก - ใคร
ไม่ คุณจะพูดอะไร
ฉันคิดว่าบนเกาะนี้มีคนอื่น
ที่นี่น่ะเหรอ
ฉันเห็นที่ห้องใต้ดิน และที่สุสาน
ช่างมันเถอะ
ฉันคงอดนอนมาก
จนตาฝาดไปเอง
เอาล่ะ ลองไปดูรอบๆ กัน
- คุณเชื่อฉันเหรอ - ทำไมจะไม่เชื่อ
เมื่อคืนคุณขับเครื่องบินผ่านมาเหรอ
เปล่า ไม่ใช่เวรผม
ผมไม่เคยเห็นนานแล้วตั้งแต่เด็กๆ
ฉันจะไล่ไขดูว่าเป็นกุญแจลูกไหน
ฉันชื่ออลิซดราโบลว์
อยู่บ้านอีลมาร์ช มาตลอดชีวิต
วันที่ 19 ตุลาคม ปี 18...
แทบไม่เชื่อเลย
ฉันรู้สึกว่า เหตุการณ์นี้ ควรถูกบันทึกไว้
สักวันหนึ่ง มันคงเป็นที่เข้าใจได้
ทุกอย่างเริ่มขึ้น หลังจากเนธานเนียลตาย
เขาเป็นเหมือนลูกชายของฉัน
เธอให้กำเนิดเขา แต่ฉันเป็นคนเลี้ยง
ดูแลเขา เมื่อเธอเลี้ยงไม่ได้
เรานั่งรถม้า ข้ามเนินดินกลับบ้าน
ไม่รู้เพราะเหตุใด ม้าก้าวพลาด
รถเทียมเกวียน ตกลงปลักโคลน
เธอเห็นทุกอย่าง จากห้องเลี้ยงเด็ก
เขาจมลงอย่างรวดเร็ว
กว่าฉันจะรู้ตัว เขาก็หายไป
ตลอดกาล
เธอโทษฉัน
ให้ฉันทรมานกับ ความตายของเนธานเนียล ไม่สิ้นสุด
เธอบังคับให้ฉันดู ให้ฉันเห็นสิ่งที่เธอเห็น ให้ฉันรู้สึก เหมือนที่เธอรู้สึก...
เห็นสิ่งที่ฉันเห็น
ไปให้พ้นนะเจนเนต
รู้สึกเหมือนที่ฉัน...
ฉันคิดเพ้อไปเอง
เธอไม่มีอยู่จริง
เจนเนตเป็นแม่เนธานเนียล อลิซเป็นคนเลี้ยง
กระทั่งเขาจมโคลน
ทำนองนั้น รถม้าตกปลักโคลน
ฉันกำลังจะบ้า
ไม่ๆ ผมเชื่อว่าคุณเห็นใครบางคน
และเชื่อว่า เคยมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
แต่เราดูทั่วเกาะแล้ว
ฉันเคยเห็น ตัวอักษรนี้มาก่อน
ที่หมู่บ้าน
ผมต้องรายงานกลับฐาน
แต่จะไปส่งคุณก่อน ไม่นานหรอก
- มีอะไร - น้ำกำลังจะขึ้น
- เราต้องรีบขับ - ไม่เป็นไร
มันเป็นแน่
ช้าๆ หน่อย
- แฮร์รี่ - เงียบก่อน
ผมต้องใช้สมาธิ
เราถูกยิงตกเหนือทะเล
ลูกเรือผมติดอยู่ ในท้องเครื่องบิน จมใต้น้ำ
ผมได้ยินเขาร้องเรียกผม
ผมพยายามว่ายกลับไปช่วย แต่..
มันมืดมาก
ผมหายใจแทบไม่ออก
- ฉันแน่ใจว่าไม่.. - ความผิดผม นั่นลูกเรือผม
ผมเป็นคนเดียวที่รอดมาได้
ตอนนี้ผมกลายเป็นคนกลัวน้ำ
เอารูปมาจากไหน
มันอยู่ในกระเป๋าทอม คืนที่เขาตาย เธอเอาคืนมาได้ไง
- ถอยไปสิ - เจมส์ อย่าสิ
"พระเจ้าเท่านั้น ที่ช่วยเราได้"
หวัดดี
เอ็ดเวิร์ด
เอ็ดเวิร์ด ครูฮ็อกก์เรียกไปหา
เอ็ดเวิร์ด
เอ็ดเวิร์ด แบบนี้ไม่ตลกนะ
"เอชุ เจอโรม"
เอ็ดเวิร์ด เธอจะต้องโดนทำโทษ
เอ็ดเวิร์ด
"เนธานเนียล ดราโบลว์"
เอ็ดเวิร์ด
อย่าเล่นแบบนี้
- ที่นี่ - ใครน่ะ
ปล่อยฉันนะ
เมื่อเธอถูกพบเห็น ไม่ว่าจะโดยใคร
สิ่งหนึ่งที่แน่นอน
จะต้องมีเด็กตาย
- จะหยุดเธอได้ยังไง - หมดหวัง
เธอฆ่าเพื่อนฉันหมด เหลือฉันคนสุดท้าย
กลับมาก่อน เราก็ไปจากที่นี่สิ
แกพาเธอกลับมา
เพราะแก เพราะแก
แกพาเธอกลับมา แกพาเธอกลับมา
เพราะแก
เพราะแก เพราะแก
เพราะแก
การล่าไม่ต้องอาศัยดวงตา
ไม่
เพื่อนฉันมีตา ฉันร้องร่ำไห้
เพื่อนฉันมีตา พวกเขาจึงตาย
จอยซ์ เธอไม่ควรอยู่ห้องนี้
จอยซ์
เป็นเพราะแก เพราะแก
แฮร์รี่
แฮร์รี่ แฮร์รี่
- อะไร ขึ้นรถก่อน - ไปกันเร็ว
- มีอะไร - เร็วเถอะ
ถึงเนธานเนียล
แม่พยายามเล่าความจริง แต่ลูกเด็กเกินกว่าจะเข้าใจ
แม่พยายามพาลูกมา แต่พวกเขารู้แผนของแม่ก่อน
ไม่ยอมให้แม่เข้าใกล้ลูก ส่งแม่ไปโรงพยาบาลโรคจิต
แม่เพียงฝากจดหมายนี้ไว้กับ ทนายเจอโรม
พวกเขาห้ามทนาย ส่งจดหมายไม่ได้ เมื่อลูกโตขึ้น
ลูกถูกหลอกให้เชื่อว่า อลิซ ดราโบลว์คือแม่แท้ๆ
แต่เธอไม่ใช่
พ่อของลูก ชาร์ลส์ ดราโบลว์ทำแม่ท้อง
นี่คือความจริง ได้โปรดเชื่อแม่
แม่จะไม่มีวัน ทอดทิ้งลูก
ได้โปรด มาหาแม่ให้เร็วที่สุดที่ทำได้
เพราะแม่เป็น และจะเป็น แม่ของลูกตลอดไป
เจนเนต ฮัมฟรีย์
อีก 2 วันต่อมาเขาตาย
เขาจึงไม่เคยรู้
เขาไม่รู้ว่าเธอ เป็นแม่ของเขา
มันเป็นเรื่องเหลวไหล
ถึงคุณไม่เชื่อฉัน แต่คุณจะเสี่ยงเหรอ
แฮร์รี่พาเราไปสถานี แล้วเราก็ไป..
- พอได้แล้ว - จีน
- ฉันขอบอกคุณว่า เราต้อง.. - ออกไป
ไปเลย
เธออยากไป ฉันก็ไม่ได้ขอให้เธออยู่
ไม่ ฉันจะไม่ทิ้งเด็กๆ
วันนี้ฉันเจอจอยซ์รัดคอตัวเอง
ไม่เข้าใจเหรอ เธอวางยาพิษพวกเขา
เจนเนตต่างหากล่ะ
คุณไม่เข้าใจเหรอ มีคนเห็นเธอ
ไปไม่ได้แล้ว พาเด็กๆ ลงห้องใต้ดินเดี๋ยวนี้
มาเร็ว ตามมา เดินตามกันมา
- มาจ้ะ - ระวังนะ
อย่าชนเครื่องแก้วนะ ระวังหน่อย
ไม่เป็นไร
ไม่ควรมีใคร ทุกข์ทรมานอย่างเธอ
ทำไมคุณใส่ใจเรื่องนี้
อีฟ
ฉันเคยมีลูก ลูกชาย
ฉันท้องก่อนแต่ง
ฉันยังเด็กมาก พวกเขา..
พวกเขาพรากลูกไปจากฉัน
ลูกฉันอยู่ไหน
ขอฉันดูลูก
ฉันพยายามตามหาเขา
พวกเขาไม่ยอมบอกว่า ลูกฉันอยู่ไหน
ไม่บอกแม้แต่ชื่อเขา
พยายามได้สักพัก ฉันก็ยอมแพ้
ฉันปล่อยเขาไป
อีฟ
เราปล่อยให้อดีต ฉุดรั้งเราไม่ได้
มีอะไรอีกมากที่เราต้องทำ
เราจะต้องอยู่ต่อไป
เธอรู้
ไม่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ
เธอบอกฉัน "คุณปล่อยเขาตาย"
นั่นเธอบอกอลิซ
อลิซบอกว่า เจนเนตโทษเธอ ที่เนธานเนียลตาย
บังคับให้เธอเห็นภาพ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ
- ผิดแล้ว - อีฟ คุณฟังผมนะ
เธอจะพรากบางสิ่งไปจากฉัน
อะไรล่ะ
เธออยากให้เขาเกลียดฉัน
- อยู่ใกล้กันไว้ - แค่ลมกระชาก
เอ็ดเวิร์ดมานี่ อยู่ใกล้ๆ กัน
ไฟแช็คน้ำมันหมด
ครูคะ หนูเจอไม้ขีด
ดีจัง
นั่นแหละ
เอามาให้ครู มาครูจุดเอง
ดี งั้นก็จุดอีกเล่มนึง
จอยซ์อยู่ไหน
จอยซ์
โอ้ ไม่ จอยซ์
- จอยซ์ - ไม่ ๆ
ไม่อีกแล้วนะ
ไม่
น้ำลงแล้ว ผมจะพาทุกคนกลับหมู่บ้าน
แล้วค่อยหาทางกลับบ้าน
ฉันไม่กลับไปหมู่บ้าน
พาเราไปสนามบิน
ก็ได้
รูบี้ ของหนู
ทิ้งไว้ มันเป็นของที่นี่
เอามาให้ครู เอ็ดเวิร์ด
ขอบคุณ อัลฟี่
กลับมานี่ เฟรเซอร์
ไม่ใช่ของจริง
แฮร์รี่
- แฮร์รี่ - มันเป็นสนามบินจำลอง
หลอกให้นาซีบอมบ์แทนสนามบินจริง
ผมเคลื่อนไฟไปรอบๆ ให้เหมือนเครื่องบินขึ้นลง
จุดเตาไฟยักษ์เพื่อให้ดูเหมือนถูกโจมตี
- ผมเป็นตัวล่อ - คุณบอกคุณเป็นนักบิน
เคยเป็น หลังจากเครื่องบินตก ผมไม่ได้บินอีก
พวกเขาส่งผมมานี่ ลดตำแหน่ง
"เสียจิตวิญญาณ" พวกเขาเรียก
แอลเอ็มเอฟ
มันแปลว่าขี้ขลาด
- อย่างเป็นทางการ - ทำไมคุณไม่บอกฉัน
ผมชอบสายตา ที่คุณมองผม
เห็นไหม คุณยิ้มแบบนั้นอีกแล้ว
อย่าไปมอง
เราจะขึ้นรถไฟเที่ยวต่อไป
- เมื่อไหร่คะครู - พรุ่งนี้เช้า
เราจะปลอดภัยอยู่ที่นี่
โอเค ไปนั่งนะ
นี่คุณเหรอ
เมื่อก่อนนี้
- ครู - จ๊ะฟลอร่า
ทอมบอกว่า เอ็ดเวิร์ดเห็นผี
จริงไหมคะ
- จริง - มันเป็นเรื่องหลอกเด็ก
- ผีไม่มีจริง - เอาล่ะ พอแล้ว
เธอพูดความจริง
ผมเบื่อความลับเต็มที
หล่อนเอามาให้เธอเหรอ
ขอโทษนะที่ครูเรื่องมาก แต่เธอต้องบอกครู
ได้โปรด
นั่นอะไร
มันไม่จริง
ครูไม่อยากเสียเธอไป
- ไม่จริงแน่ๆ - คุณเอาเขาไปไม่ได้
- เขาไม่ใช่ของคุณ - เธอทำให้เด็กกลัว
เธอจุดเตาไฟข้างนอก มันปิดไม่ได้
เด็กๆ อยู่ใกล้กันไว้
- เงียบๆ นะ - จับมือกัน
ถ้ามีใครหายไป จะมีคน 2 คนที่รู้
- อย่าให้.. - จับมือ
เพื่อนเขามีตา พวกเขาจึงตาย
คนตาบอด มองไม่เห็นเธอ ทุกคนหลับตา
เรามาสวดมนต์ก่อนนอน พร้อมๆ กัน
เตียงนอนของลูก ทั้ง 4 มุม เทพทั้ง 4 ทรงช่วยคุ้ม
หนึ่งคอยดู หนึ่งคอยเฝ้า สองผดุงจิตวิญญาณ
เตียงนอนของลูก ทั้ง 4 มุม เทพทั้ง 4 ทรงช่วยคุ้ม
หนึ่งคอยดู หนึ่งคอยเฝ้า สองผดุงจิตวิญญาณ
ไม่เป็นไรๆ
ไม่เป็นไร อย่ามอง
จับมือกันๆ
- บ้ากันใหญ่แล้ว - จีน
- เรากำลังจะ.. - จีน
- บ้า - จีน
นี่มันเรื่องบ้าๆ
อีฟ
เอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ด
เดี๋ยว
เอ็ดเวิร์ด
เอ็ดเวิร์ด นี่ฉันแฮร์รี่
ไม่เป็นไร พวกเขาไปแล้ว
เอ็ดเวิร์ด
เธอไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
จับมือฉัน
เอ็ดเวิร์ด
ไม่ เอ็ดเวิร์ด
อีฟ
ค่อยๆ ลุกนะ
เอาล่ะ
ใช่อย่างนั้นล่ะ
เอ็ดเวิร์ดอยู่ไหน
เสียใจจริงๆ
ผมพยายามแล้ว
ผมพยายามแล้วจริงๆ
แต่เตาไฟอันนึง.. ผมเสียใจจริงๆ
เฟรเซอร์ เฟรเซอร์
คุณเห็นศพเขาไหม
- ไม่มีอะไรเหลือ - คุณได้เห็นศพเขาไหม
เสียใจด้วย
เขาไม่ได้ทำอะไรผิด สมควรตาย
- ทำไมเธอทำเขาอย่างนี้ - อะไร
- ลงโทษแค่นั้นไม่พอสินะ - หมายความว่าไง
อีฟ อะไร
- ไม่ - ไม่ ฟังนะ
- เอาล่ะ ฟังผมนะ - ไม่
- อีฟ - ไม่
อีฟ อีฟ
เธอช่วยอะไรไม่ได้หรอก
ไม่ใช่ความผิดเธอ ไม่ต้องโทษตัวเองนะ
ทุกคนอยู่แผ่นดินนรกนี้ นานไปแล้ว
เร็วๆ รีบมา
ขึ้นรถเลย เร็วเข้า
มาขึ้นรถเร็ว
อีฟ
ฉันควรจะเชื่อเธอ
ฉันจะไม่อภัยตัวเองเลย
- เขายังไม่ตาย - อะไรนะ
- พวกเขารอฉันอยู่ - มาเร็ว
งั้นเอารถจี๊ปไป
ไปเลย
อีฟ
เอ็ดเวิร์ด
แม่
เอาลูกฉันไปไหน
ขอฉันดูลูกฉัน
ให้ฉันดูเอ็ดเวิร์ด
ให้ฉันดูเขา
ไม่
เอ็ดเวิร์ด ไม่
เห็นสิ่งที่ฉันเห็น
ไม่ เอ็ดเวิร์ด
รู้สึกเหมือนที่ฉันรู้สึก
ตายเหมือนที่ฉันตาย
ปล่อยฉันออกไป ไม่ๆ
ปล่อยฉัน
เอ็ดเวิร์ด
กลับมา
หยุด หยุด อย่าไป
เอ็ดเวิร์ด
ตื่นเถอะเอ็ดเวิร์ด
ตื่นเถอะเอ็ดเวิร์ด ได้โปรด
เอ็ดเวิร์ด เธอต้องสู้หล่อน
เธอต้องสู้หล่อน เอ็ดเวิร์ด
ได้โปรด เอ็ดเวิร์ด
ต่อสู้ฝันร้าย ด้วยความคิดที่ดี
จำได้ไหม ที่แม่เธอสอนไว้
ไม่
อีฟ
อีฟ ไป ไป
แฮร์รี่
ผมขอโทษ
เธอไปแล้ว
- พร้อมรึยัง - ครับ
เท่มากเลย
สุขสันต์วันเกิด เอ็ดเวิร์ด
เธอจะได้ใช้วาดรูปใหม่
เป็นไรเหรอ
เธอจะกลับมาไหม
เธอไปแล้ว
เธออยู่ได้ด้วยความรู้สึก ด้านลบของเรา
ตอนนี้มีแฮร์รี่ ดูแลเรา เธอกลับมาไม่ได้แล้ว
- เข้าใจไหม - ครับ
แล้วไหนล่ะรอยยิ้ม
- ดีมาก - ตาคุณบ้าง
ได้เวลาไปแล้ว
Thai Subtitle Modified From DVD Master By NongZEZA~@CtHts
ไฟล์นี้จัดทำเพื่อแบ่งปัน ความบันเทิงเท่านั้น กรุณาอย่านำไปใช้เพื่อการค้าโดยเด็ดขาด